تحری حقیقت در بهائیت
370 بازدید
تاریخ ارائه : 11/23/2014 12:33:00 PM
موضوع: ادیان و مذاهب

یکی از شعارهای دوازده‌گانه بهائیت، تحری حقیقت است، به این معنا که هر کس باید خود تحقیق کرده و برای باورهای خود دلیل داشته باشد، از این‌رو حسین علی نوری می‌گوید: «هر کس باید گوش خود بشنود و با چشم خود ببیند و بخواند و با عقل خود تفکر و تعقل کند.»۱

در حقیقت این شعار بهائیت، آموزه‌ای تازه نیست، بلکه یکی از سیره مشترک پیامبران است. همه انبیاء الهی از آدم تا خاتم، بر این آموزه الهی پافشرده‌اند و از تقلید کورکورانه از پدران و اجداد و … بازداشته‌اند که از جمله می‌توان به آیات: «قالوا حسبنا ما وجدنا علیه آبائنا»۲ و «قالوا إنا وجدنا آباءنا علی أمه»۳ اشاره کرد.

اسلام نیز بر این آموزه الهی تأکید داشته و می‌گوید: «تقلید در اصول دین جایز نیست، از این‌رو هر کس باید برای باورها و اعتقادات خود دلیل و برهان داشته باشد؛ ولی تقلید در فروع دین جایز است، همان‌گونه که از نسخه پزشک و نقشه مهندس و … پیروی می‌کنیم.»

اسلام بر این آموزه الهی پای بند است و هر انسانی را از ابتدای بلوغ، به جستجوی حقیقت سفارش می‌کند، لیکن سران بهائیت که استفاده شعاری از این آموزه می‌کند، در موارد بسیاری با گفتار و کردار متناقض خود، خلاف این آموزه را به نمایش گذاشته‌اند که به مواردی اشاره می‌کنیم:
أ. حسین علی نوری می‌گویند: «بدون چون و چرا و مقایسه، کلام مرا بپذیرید.»۴
ب. همچنین می‌نویسد: «حتّی اگر کسی با مدرک، بهاییت را نقد کرد، گوش ندهید.»۵
ج. همچنین می‌گوید: «کور شو تا جمالم بینی و کر شو تا لحن و صوت ملیحم را شنوی و جاهل شو تا از علمم نصیب بری و فقیر شو تا از بحر غنای لا یزالم قسمت بی‌زوال برداری. کور شو یعنی از مشاهده‌ی غیر جمال من. و کر شو یعنی از استماع کلام غیر من. و جاهل شو یعنی از سوای علم من. تا با چشم پاک و دل طیب و گوش لطیف به ساحت قدسم در آیی.»۶
د. علی محمد باب می‌نویسد: «تدریس کتابی به جز کتاب بیان  جایز نیست. مگر هنگامی‌که در آن‌ها از آنچه به علم کلام مربوط است، نوشته شده باشد و همانا آنچه از منطق و اصول و علوم دیگر اختراع شده، برای اهل ایمان جایز نیست و در خواندن و تدریس آن‌ها ماذون نیستند.»۷
ر. همچنین می‌نویسد: «حکم شد به نابودی تمامی کتب به جز آن‌هایی که درباره‌ی بابیت نوشته شده یا نگاشته خواهد شد.»۸
ط. در نهایت، باید از برخورد مدعیان تحری حقیقت با متحریان حقیقت سخن گفت. بهائیتی که زیبایی شعارهایش، دل‌های ناآگاه را می‌فریبد، در نهایت مجبور می‌شود با متحریان حقیقت به سختی برخورد کند. مجازات بهائیت در برخورد با متحریان حقیقت گونه‌های متفاوتی دارد که از جمله می‌توان به طرد روحانی و تشکیلاتی اشاره کرد.

طرد بهائیت در حالی است که آنان پیوسته از آزادی عقیده و تحری حقیقت سخن می‌گویند و دیگران را در این باره محکوم می‌کنند…

در نهایت قضاوت را به شما می‌سپاریم و این‌گونه جمع‌بندی می‌کنیم که: با گوش خود شنیدن و با چشم خود دیدن تحری حقیقت است، نه کر و کور شدن و بی‌چون و چرا پذیرفتن...

پانوشت:
۱. پیام ملکوت، ص ۱۱.
۲. سوره مائده، آیه ۱۰۴.
۳. سوره زخرف، آیه ۲۲.
۴. بدیع، ص ۱۴۵.
۵. بدیع، ص ۴۵۰.
۶. حسین علی نوری، ادعیه حضرت محبوب.
۷. بیان فارسی، علی محمد باب، واحد ۴، باب ۱۰.
۸. بیان فارسی، علی محمد باب، واحد ۶، باب ۶.

نك: پايگاه جامع شناخت بهائيت